piątek, 20 grudnia 2013

Od Natalii CD-Nowy zwierzak?

Zastanowiłam się chwilę.
- Jakiego rodzaju ma być ten zwierzak? - Samanta na chwilę się zatrzymała i zaczęła myśleć.
- Może ptak lub pies.
- Chodź. Podejdziemy do sprzedawcy a on nam pokaże jakie ma psy lub ptaki. - Samanta kiwnęła głową.
Sprzedawca pokazał nam chyba wszystkie gatunki psów. W czasie gdy Samanta zastanawiała się nad wyborem ja oglądałam koty.
- Wybrałaś już jakiegoś?
- Jeszcze nie. A ty też kupujesz nowego zwierzaka?
- Owszem. - Samanta jeszcze się zastanawiała, a ja w tym czasie znalazłam ślicznego kotka. Zapłaciłam za niego i pokazałam Sami.
Zobacz jaki słodki.

Wybrałaś już jakiegoś zwierzaka? - Spytałam Sami.
- Nie jeszcze nie. - Rozejrzałam się wkoło i ujrzałam słodkiego kotka.
- Sami spójrz na tego kotka.



Samanta?

Od Edłorda-CD Mam tego dosyć!

- To nie przez wygląd tylko moje wizje. Oni myślą że ja te potwory ściągnąłem.- Powiedziałem kiedy nagle coś zaszumiało w końcu korytarza. Odwróciłem się i... zobaczyłem potwora. To nie był żaden z tych potworów które nas atakowały ale jeden z tych stróżów. Wsadziłem rękę do kieszeni i wyjąłem z niej kawałek mięsa( zawsze mam trochę dla wilka). Rzuciłem mu. Zjadł go i do mnie podszedł. Dałem mu następny.
- I co te potwory nie istnieją?- Zapytałem.
Samanta?

Od Samanty-Nowy zwierzak?

     Przez te najazdy potworów każdy mówi tylko o tym.Poczułam się trochę samotna.Fakt-mam przyjaciół ,takich jak Nati,Tetto,Sonię czy Zero,ale mi chodzi o inne towarzystwo...o zwierzaka.Od kiedy umarła moja sowa w kwestii zwierząt jestem samotna...Ewentualnie pobawię się z kotem brata,ale to nie jest to samo...
     Przechadzając się po szkole napotkałam Natalię.
-Hej!-mówi z radością
-Hej!-odpowiadam,ale nie tak radośnie-Jak tam Samanta II?-pytam
-A dobrze.A co cię tak gnębi?-pyta zauważyła przyjaciółka
-Ostatnia...jestem samotna...chodzi o zwierzaka..i-mówię jąkając się
-Chcesz nowe zwierzątko?-pyta
-No właśnie.-mówię
-To może przejdziemy się do miasta.Pomogę ci wybrać nowe zwierzątko w sklepie zoologicznym.-mówi
-OK.-mówię
     Wyszłyśmy ze szkoły i poszłyśmy na miasto.Pierwsze co pobiegłyśmy do sklepu zoologicznego.Zaczęłyśmy się rozglądać nad nowym zwierzakiem dla mnie.
-Tyle tu tych zwierząt,że nie wiem jakie mama wybrać..-mówię zamyślona-Doradzisz mi?

~Natalia?~

od Laichy CD- Samotność


-Tak?-uniosłam brwi.
-Tak.-odpowiedział
-Więc nie, nie jestem, samotnikiem. Po prostu brak mi przyjaciół.
-Jeszcze się z nikim nie zaprzyjaźniłaś?-zdziwił się.
-Moje szamaństwo skutecznie odpędza ludzi.-odpowiedziałam smutno.

William?

czwartek, 19 grudnia 2013

Odejście!

Dziś odeszła Shira-czarodziejka drugiego roku!
Powód-brak kontaktu z graczem

Od Williama-Patronus

Dziś widziałem,jak moja siostra bawiła się swoim patronusem-feniksem.Sam nabrałem ochoty  spróbowania rzucenia tego zaklęcia.Postanowiłem podejść do pana Denisa
-Dzień dobry!
-Dzień dobry!-odpowiada jak zwykle miłym głosem
-Chciałbym nauczyć się rzucać patronusa.
-Patronusa powiadasz..-mówi zamyślony-Jesteś ambitny jak twoja siostra Williamie.Dobrze.
Weszliśmy do klasy
-Teraz pomyśl o czymś miłym.Bardzo,bardzo miłym i powiedz ,,Expecto Patronum''
Dobrze.
Pomyślałem o tym,jak dołączyłem do szkoły
-Expecto Patronum!-nic się nie zadziało
-Jeszcze raz!-mówi dodając mi otuchy
Tym razem pomyślałem ,o tym,jak nauczyłem się frontside kickflip.
-Expecto Patronum!-i tym razem pojawiła się srebrna smuga,ale nic poza tym
-Tym razem ci już wyjdzie!-mówi
Pomyślałem co może być ,,tym czymś''.I wtedy sobie przypomniałem-ten moment kiedy zobaczyłem w lesie siostrę.Kiedy zaczęła mnie kochać
-Expecto Patronum!-krzyknąłem i w tedy z różdżki wyszedł mój własny patronus-lis
-Gratuluję!Oto twój patronus!-powiedział pan Dennis,
-Dziękuję,że pan mnie tego nauczył.-powiedziałem-Dobranoc!
-Dobranoc!-odpowiedział
Pobiegłem pochwalić się siostrze.Ona powiedziała mi,że jest ze mnie dumna.Poszedłem spać.To był jeden z najwspanialszych dni w moim życiu....


Od Samanty-CD Wspomienia

W tym czasie nadal walczyliśmy.Walka była zacięta,a potwór nie opadał z sił.My wręcz przeciwnie.Jedynym ratunkiem był duch Natalki.Potwór mu ulegał.
Nagle do pokoju ktoś wpadł - byli to wychowawcy.Odwróciłam się i wtedy potwór się na mnie rzucił.Pan Dennis osłonił mnie własnym ciałem.Pani Anna zawołała swojego ducha i razem z duchem Nati walczył z potworem-ulegał im,ale nic mu się nie działo.
-Ten potwór boi się,ale nie ulegnie duchom!-mówi pani Gabrielle
-A czemu ulegnie?-pyta Zero,który już traci nadzieję
-Feniksowi!-mówi pan Dennis spoglądając na nas.

~Zero,Nati,Tetto?~